Regels voor Sociale Media?


Wat mij zo aantrekt in de Sociale Media is het vrijbuitergedrag, de boekaniers van woord en beeld die hun berichten binnen de ongeschreven regels van het fatsoen vrij mogen plaatsen. Een soort anarchisme, dat de diepste kern van de wortels van mijn opvoeding raakt. De jaren tachtig, punk, grunge, zwart en overal tegenaan schoppend. Eigenlijk zijn de jaren tachtig de puberale jaren van de vorige eeuw.

En nu lees ik steeds vaker berichten vooral met betrekking tot de overheid, die ook wil meedoen aan dit nieuwe feestje dat Social Media heet en die REGELS wil vast stellen voor dit medium. Aanvankelijk begreep ik het wel. Als je voortkomt uit de communicatiewereld, weet je hoe belangrijk is controle te hebben over de uitingen over en van jouw bedrijf of organisatie. Want niet iedere werknemer of klant weet hoe hij of zij diplomatiek uit de hoek kan komen in het belang van de organisatie.

Dave Fleet brengt het mooi op zijn blog: “Over time I’ve found myself doing more and more foundational work for organizations looking to dip their toes into social media.” Wat is Engels toch een mooie taal! Maar inderdaad steeds meer organisaties proberen hun koudwatervrees te overwinnen en willen in zee gaan met sociale media.

Dave Fleet komt met een lijst aan bedrijven, die hun regelgeving voor het gebruik van de sociale media op papier hebben gezet. Zelfs Flicker moet eraan geloven!

“De afspraken die je onderling maakt zullen uiteindelijk bepalen welke taal je spreekt online”, schrijft Jos Govaart in zijn blogpost Social Media Richtlijnen: Welke aanpak kies jij?

“Je merkt het aan het taalgebruik van een organisatie hoe de social media activiteiten intern georganiseerd zijn. Spreken ze nog heel formeel? Dan heeft dat nog altijd te maken met de corporate taal binnen de organisatie. Spreekt men op Twitter informelere taal dan past de organisatie haar taalgebruik wellicht aan, aan de mensen met wie zij online converseren. Reageert men langzaam, dan moet men wellicht intern toestemming vragen om bepaalde posts en reacties online te zetten.”

Jos Govaart gaat in zijn artikel op de verschillende aanpakken in die je als bedrijf kunt volgen. Hij reageert bovendien op een stuk van Roland Kroes op CommunicatieOnline. Heel handig verwijst hij in zijn commentaar naar het eerder genoemde artikel Social Media Richtlijnen.

Roland Kroes gebruikt modern taalgebruik, de trend van tegenwoordig, de overdrijving naar mijn smaak iets teveel aangedikt. De titel van zijn artikel Social Media Fundamentalisme weergalmt de politieke sfeer die er heerst in dit land.

Zijn standpunt luidt: “Maar werkt het uitgangspunt: “regels zijn in strijd met de principes van social media”? In de praktijk niet. Want Social Media komen niet bij blanco organisaties binnen. Social Media komen binnen bij organisaties die vaak al bepaalde officiële codes, regels en/ of richtlijnen hebben.”

En daar ben ik het al niet mee eens. Sociale Media komen namelijk niet bij organisaties binnen. Organisaties voelen zich vaak zelf genoodzaakt om de sociale media naar binnen te halen. Zij nodigen de sociale media als het ware zelf uit. En ja, “… het zal bij sommige organisaties ertoe leiden dat ze nu moeten gaan communiceren. Want anders doen hun medewerkers en klanten het wel voor hen.” Inderdaad. Dat maakt dat organisaties zich schoorvoetend richten tot sociale media. Ze moeten wel.

Het is tekenend, dat er zoveel verzet is tegen deze nieuwe ontwikkeling. Het heeft jaren geduurd, voordat bedrijven hun werknemers aan de e-mail wilden laten gaan. Jaren voordat het normaal was, dat een werknemer op internet kon. Vaak gelimiteerd, maar toch. Ondertussen klagen organisaties en overheden, dat ze de ontwikkelingen niet meer kunnen bijbenen. Die inhaalslag kost een hoeveelheid energie en geld, dat wil je niet weten.

Maar terugkomend op het punt, dat sociale media bij organisaties binnenkomen die niet blanco zijn en gebonden aan regels, daar ben ik het dus niet mee eens. Ze worden weliswaar uitgenodigd met een grote portie wantrouwen in het achterhoofd. Maar wil dat zeggen, dat de sociale media zich dan maar moeten aanpassen aan die niet blanco organisaties met hun regeltjes? Waarom eigenlijk? Omdat zij anders niet met die sociale media willen werken? En wat zou dat? Wie wil nou eigenlijk wat van wie?

Roland Kroes pleit ervoor de initiatieven van organisaties toe te juichen, ook al gaan ze niet met sociale media om zoals het zou moeten. Ik vraag mij af, of de sociale media nog wel sociaal zijn als ze zich moeten conformeren aan andermans regeltjes. Hoe begrijpelijk dat ook moge zijn vanuit het communicatiestandpunt van een bedrijf of overheid. Ik pleit voor transparantie.

Dus hulde aan Saskia de Laat. Laten we met zijn allen maar eerst eens werken aan ons goed fatsoen in plaats van onze normen en waarden op te leggen aan zoiets moois als de sociale media.

Meer hierover in het artikel Gebruik social media intern van Management Team.

Advertenties

2 Replies to “Regels voor Sociale Media?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s