Google en het recht om te vergeten


Hoe zorgvuldig is Google bij het verwerken van verwijderverzoeken? Wat zijn daarvan de gevolgen voor de journalistiek? Wat betekent het als informatie niet meer terug te vinden is via Google?

 

Wie? De NVJ sectie Internet en de Vereniging Online Journalisten Nederland (VOJN)
Wat? Debat ‘Right to be forgotten’
Waar? Stadskasteel Oudaen in Utrecht

Met een stap beland ik vanuit onze moderne wereld in het verleden. Ja, dit is nou de plek waar we gaan praten over een van de meest interessante fenomenen uit ons heden, Google. Stadskasteel Oudaen ademt de historie van de stad Utrecht.Kasteel_Oudaen stadskasteel-oudaen-interieur

Tegenstelling

Het is niet de enige tegenstelling, die mij opvalt deze avond. Beroepsmatig houd ik mij bezig met het zo goed mogelijk positioneren van bedrijven en ondernemers. Op het internet of op andere manieren. Zoekmachinevriendelijk schrijven (SEO) is mijn “core-business”.

Keerzijde van de medaille

Hier word ik even met de neus op de feiten gedrukt, op de keerzijde van de medaille. Want hoe moet dat met al die individuen, bedrijven of instellingen, die niet gevonden willen worden of waarvoor bepaalde informatie ongewenst is om voor eeuwig op het internet vindbaar en zichtbaar te blijven? Daar heb ik nog niet veel bij stilgestaan, eerlijk gezegd.

Crimineel verleden

Denk maar eens aan een crimineel verleden, een haatcampagne of seksvideo’s. Wie wil daar een leven lang mee geconfronteerd worden? En de consequenties daarvan voor een carrière, de schande die je mee blijft dragen, zelfs als uiteindelijk blijkt, dat beschuldigingen niet waar waren of dat een bepaald nieuwsfeit gerectificeerd is.

#vergeetrecht

Het recht om te vergeten is een “hot item” voor Google en voor journalisten. Zij gaan deze avond in debat over het #vergeetrecht.

Volle zaalPrivacy

En ook tijdens het debat vallen de tegenstellingen in beweringen op. Chef online van NRC Media, Wieland van Dijk, hamert er tijdens het debat op, dat Google duidelijker moet zijn over waarom verzoeken tot verwijdering van privacyberichtgeving niet gehonoreerd worden. Hij hamert erop, dat hij vaak niet begrijpt waarom verzoeken worden afgewezen. En hij hamert erop, dat Google sneller en gemakkelijker informatie zou moeten verwijderen.

Geschiedvervalsing

Mooi betoog. Hoofd communicatie van Google Benelux / Europa, Mark Jansen, vraagt uiteindelijk, en terecht, waarom het NRC de berichten niet zelf weghaalt? Touché! Van Dijk stamelt iets over archivering en geschiedvervalsing. Een punt wat bij NRC Media klaarblijkelijk heel hoog zit. “We willen wel rectificeren.” Het enige waar hij een uitzondering voor maakt, zijn berichten over kinderen en jong volwassenen. Daar anonimiseert de publicist de berichten, omdat ze eventueel een grote impact kunnen hebben op het verdere leven van de kinderen.

discussiepanelWaakhond

Een andere tegenstelling in het debat: de vraag of Google de juiste instelling is om als “waakhond” op te treden en berichten van het internet te verwijderen of te anonimiseren? De roep om een objectieve instelling vanuit rijkswege klinkt in de zaal. En bij mij doemt het beeld op van een logge en ambtelijke instelling, waar onze verzoeken tot verwijdering van het internet ingeleverd zouden moeten worden. Wanneer? Over 10 jaar?

Google

Google heeft ongeveer 150 mensen aangenomen om zich te wijden aan het klusje om miljoenen vergeetverzoeken te beoordelen. Frederik Zuiderveen Borgesius van de Instituut voor Informatierecht (IViR) grapt er een paar keer over: “Google heeft daar geld genoeg voor!” Zo vaak zegt hij dat, dat het niet meer leuk is.

Eigen ervaring

Ja, het vergeetrecht. Ik heb ooit een keer een verzoek gekregen om een reactie op een van mijn artikelen te verwijderen. Het ging om een restaurant, dat ooit een ontevreden klant had en die nu voortdurend negatieve reacties geeft onder recensies van dit etablissement. Ondanks het feit, dat ik de restauranthouder erop wees , dat negatieve geluiden gemakkelijk omgezet kunnen worden in positieve geluiden via een adequate en correcte reactie en ik daar tips voor heb gegeven, wist de eigenaar klaarblijkelijk toch hoe te reageren. Angst regeert klaarblijkelijk. Verwijderen is “gemakkelijk” op een menselijke en redelijke manier reageren is iets wat we waarschijnlijk verleerd hebben.

Niet zo simpel

Dat is mijn mening. In een gesprek vooraf aan het debat met Willem van Lynden van Mediamaze, die de belangen van opdrachtgevers behartigt die ook hun verleden gewist willen hebben op het internet, blijkt het allemaal niet zo simpel te zijn. “De media berichten graag over bijvoorbeeld fraude of andere sensationele dingen. Maar zodra blijkt, dat een beschuldiging niet gegrond is, blijft het stil. Want dat is geen nieuws meer. Zo komt het, dat beschuldigingen of andere berichtgeving blijven opvallen en niet weerlegd worden. En een rechtsgang, een proces is erg duur.”

Meer over dit onderwerp:

Advertenties

One Reply to “Google en het recht om te vergeten”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s